Contextuele en systemische therapie

Contextuele therapie is een therapeutische benadering die problemen en levensvragen niet los ziet van wat generaties lang is doorgegeven en ontvangen. Tijdens de begeleiding worden ook andere gezinsleden betrokken, die niet altijd aanwezig hoeven te zijn maar wel de aandacht krijgen. In de therapie kijken we ruimer dan de persoon die aanwezig is.

Rationele verbindingen vormen de basis van elke therapie volgens ‘Nagy’. Elke persoon maakt deel uit van een groter systeem waarin allerlei verwachtingen, loyaliteiten en geheimen aanwezig zijn.

Een mens staat nooit als een geïsoleerd wezen in een eigen universum, er is altijd een wisselwerking tussen de persoon en de buitenwereld, en daarbinnen bouwt hij relaties op. Relaties bieden kansen om te geven en te ontvangen en de kwaliteit van de relaties bepaalt ons welbevinden.

In de contextuele therapie is de balans van geven en nemen, rechtvaardigheid en redelijkheid een belangrijk onderdeel van het proces.

Alles wat je van je familie meekrijgt, zowel materiële of immateriële dingen, kun je beschouwen als erfgoed. Aan dat begrip zitten twee kanten. Het kan je helpen bij je ontplooiing tot een volwassen en vrij mens maar dat erfgoed kan je soms ook tot last zijn en je hinderen.